Kalkınma, ilk bakışta iyi olana yönelik bir süreç olarak düşünülebilir. Genel olarak ise kalkınma, olumlu bir değişimi, kötüden iyiye doğru bir ilerleme olarak alaşılır. Gustavo Esteva, kalkınmayı “bir nesnenin veya organizmanın doğal, eksiksiz ve tam teşekküllü formuna ulaşana kadar serbest bırakıldığı süreç” olarak tanımlar. İnsanın potansiyelini gerçekleştirme eğilimi göz önüne alındığında, kalkınmanın evrensel bir amaç olduğu söylenebilir. Ancak kalkınma kavramı, evrim, olgunlaşma ve ilerleme gibi terimlerle birlikte karmaşık bir anlam ağı oluşturur. Bu nedenle, kullanıldığı bağlama göre farklı çağrışımlar yaratabilir ve bazen istenmeyen anlamlarla yüklü hale gelebilir.