Gerçek şu ki; gece olduğunda dünyada herkesin rüyalarla buluşması, tüm insanlığın birbirine bağlanması demektir, der Jack Kerouac. Kelebeğin çığlığını duyurun bana, der Jim Morrison. Bilirsin
ÇIPLAĞIZ ÖLÜLER KADAR Yine büsbütün eğilmişler tutsaklığın büstüne! Ayaklarım aksar da, yem olursam simsara Nasıl etten hafif olsun bulutlar! Mezarımı kaldırım taşlarıyla üstün körü örtün
Bir hayalet topluluğunun vals gösterisinde,En çirkin yüzün karşısında dönüyor düzensizlik.Gizli bir esrar perdesi var çehrelerinde -veTüm ihtişamlı burjuva fısıldaşmaları kulakta,Ayrı bir dansın ritmini tutarcasına istekli.
Pusulamızı kaybettik.Çizilmemiş yollar keşfedeceğiz.Yol bizim, biz ise yola ait çakıl taşları gibiyiz.. Ufalana ufalana çoğalıyoruz ve karışıyoruz toprağa.. Müziğin ritmini, ruhuna ve ruhunu, rüzgara bırak..Rüzgarda
Cloth of the full moon has its own effervescent transformational aftereffects on universal temperaments transcends through what is beyond bathing under its light is to praise
Meydanlarına hiç uğramadığım şehirlerin sahtekârı benim. Kabul edelim, övünülecek bir şey yok ben tekinsiz sokakların beyefendisiyim, paltomun dar cepleri cepleri geniş paltolu adamların peşindeyim. Her
Filmlerde, izlediğim zaman bende şaşırtıcı bir etki bırakan bir şey vardı. Ana sahne ve olay akışı devam ederken bir anda kamera; ”Meanwhile(Bu sırada)” ile seni
daracık sokakların tek kişilik kaldırımlarında
*Bir yaşamak istencine düşüvermişim gökyüzüne Seyirdi aynalı onca an kalktığımda yeryüzüne… Dolu ile boş
Çıkageldi bir gün. Öylesine yokluk, ölesiye ruhsuzluk çağında, çocukluğumuza ait ne varsa unuttuğumuz bir zamanda. Zihnimde tarifsiz, ardı apaydınlık bir kapı açılıverdi aniden, elinde bir iklim, bir ilkbahar ikindisi, bir anının
her gün yaşanacak yeni bir hikayenin olması beni bu uykudan kaldıran temiz bir çift çorap, taze tütünle sigara, her zamanki pantolon ve ceket bir ritüele
Copyright © 2025 – Academic’N Roll Cyber Project – 2013 – ∞
yoldaprojesi@proton.me