Uykuya Daldığım Reklamlar Oradan bakınca her şey bitmemiş gibi duruyor, farkındayım, bunu bir sözcük dahi fazladan açıklamak nasıl yorucu, sanırım merhamet ve tamah, bu hikayede çok başkalaşım
Memnun Olmasak mı? O sırada adam, terleyen avcunun içindeki silahın kabzesiyle, işaret parmağının ucunu gıdıklayan tetiği okşuyordu. Karşısındaki kadın çaresiz bekliyor, adamsa baruttan bir tanrı gibi merhameti yok
yüküm, bensiz bir cevaptırolmak ve bocalamakalt edilmiş sayfalarkararmış, karalanmış ama kararsızlarbu geceyi, yalnızca biri olduğumu iddia etmek için kullanıyorum üstünü şiirle örtüyorum bunca arbedenindünya, üstelik memnun olmanın hainliğiduvardan
Shot! David Lynch 1967’de ilk kısa filmini çektiğinde durum şöyleydi; Londra merkezli underground kültür altın çağını yaşıyordu, The Beatles ve Pink Floyd Abbey Road’da psychedelic albümlerini kaydediyorlardı, Nouvelle
look around the world is turning to reddish brown crush them those pills of all social order crush them those doctrines of organized religion and war crush the
Şiir için Zamandan çok önce varolmuş hiçliğin engin uçurumları için Tüm yaşamın döngüselliği için Suya batırıyorum başımın tepesini Dönüşüm hayallerinin, değişen dünyaların kaybolan denizlerinde yaşadığı dingin sığınaklara çekiliyorum.
Bir şey vardı. İşgalle başladı. Ama savaş patlak verince libidinal ekonomimiz çöktü. Ambargo kalktı. Ödünç verdi ve kiraladı. Halbuki bu kararı destekleyenlerin başında kimse yoktu. Koz olarak kullandığım,
I. Alman burjuvazisinin hayat tarzı olan aptallık ve korkaklık alaşımını eleveren beylik sözler dağarcığı içinde, yaklaşmakta olan felaketten söz edeni özellikle dikkate değer: “İşler artık böyle devam edemez.”
K o r k u , sevgi eksikliğinden başka bir şey değildir. B i r şeyi sevgiyle yap, korkuyu unut. Eğer i y i seversen, korku kaybolur. Eğer
Adorno’nun 6 Ağustos 1969’da kalp krizi geçirerek ölmesinin ardından Herbert Marcuse’nin Frankfurt radyosuna, Michaela Seiffe’ye verdiği röportaj… Adorno’yu ölüm yıl dönümünde anmak ve Marcuse ile Adorno arasındaki, özellikle
Biz hepimiz kaybedenleriz, ancak gerçek kaybedenler aşağıda, Wall Street’te. Onlar milyarlarca dolar paramızla kurtarıldılar. Bize sosyalist deniyor, ancak burada zenginler için her zaman sosyalizm mevcut. Özel mülkiyete saygı
Çok fazla yazan biri değildim hiçbir zaman. Yazar da denmezdi zaten bana. Ben öyle karalıyordum iki üç satır bir şey sonra gönderiyordum birkaç yere. En kötü ihtimalle elimde
Copyright © 2026 – Academic’N Roll Cyber Project – 2013 – ∞
yoldaprojesi@proton.me