Berkay Kırmızıkan

BİR İSTASYONDA 17 SAAT

Saatin kaç olduğunun önemi yoktu. İstasyonda saat duralı çok olmuştu. Sadece duvarda asılı, akrebi düşmüş bir çember vardı. Dakika ibresi tek bir noktada titreyerek donmuştu. Ama o oradaydı.

Devamını oku →

ASFALTIN ALTINDAKİ ATEŞ

Yolun kenarında bir tabela vardı. Üstü çizilmiş, yönsüz bir isim taşıyordu. Rüzgar onu eğmişti ya da belki zaman. Fakat adam durmadı. Motorun üstündeydi, karın bölgesine kadar çıkan deri

Devamını oku →

Çürüyen Cümlelerin Rafı

Aynı köşeye yaslandım. Kolumun dirsekle bilek arası, duvarın soğuk yüzeyine gömüldü. Tuğlalar oradaydı. Onlar hep oradaydı. Ne zamandır konuşmuyorduk bilmiyorum ama bir süre sonra taşlarla sohbet etmeye başlıyorsun.

Devamını oku →

Şehrin Karanlık Köşeleri

Hayatın ne anlama geldiğini ya da bir anlamı olup olmadığını uzun zaman önce sorgulamayı bırakmıştım. Bunu yapmak yerine, şehirde kaybolmayı seçtim. Her gün, aynı rutini takip etmek yerine,

Devamını oku →

ARAYIŞ

Zihnimi tanıdım tanıyalı sürekli olarak yolculuk yaparken buldum kendimi. Öyle ki ortalama bir ömür sürmüş ve yaşadığı coğrafyanın kaderini üzerinde bir keder gibi yaşayan insana göre daha fazla

Devamını oku →
Siyah beyaz: masada tüten bir fincan kahve, açık gazete ve büyüteç

Bella Ciao

Kendi kendime konuştuğum sıradan sabah rutinlerimden birisinde “Uzun zaman oldu.” diyerek bir şeyler karalamayı hayal ettim. Vaktin ızdırap içerisinde akan şelaleleri gibi nasıl geçtiğini, nasıl ‘kısa vade’ denilen

Devamını oku →

YAZAMAYAN YAZAR

Çok fazla yazan biri değildim hiçbir zaman. Yazar da denmezdi zaten bana. Ben öyle karalıyordum iki üç satır bir şey sonra gönderiyordum birkaç yere. En kötü ihtimalle elimde

Devamını oku →
 
Ve eğer düşersek bu yolda söyleyecek sözümüz olsun ve eğer kalkarsak ayağa tekrar, bunu senin sayende yaptığımı bileyim!
                    
 

Copyright © 2026 – Academic’N Roll Cyber Project –  2013 – ∞

yoldaprojesi@proton.me